architect. scientist. academician.

Friday, July 30, 2010

The effect of user participation in satisfaction: Beyciler after-earthquake houses in Düzce

Journal Paper:

"The effect of user participation in satisfaction: Beyciler after-earthquake houses in Düzce"

2010, ITU A/Z Journal, Vol.7, No.1, pp.18-37.

Authors: Deniz Erinsel Önder
Emine Köseoğlu
Ömer Bilen
Venhar Der

Abstract

Natural disasters that have occurred in recent years in Turkey have caused loss of property as well as deaths. Thus, they have necessitated the immediate construction of much housing. Many users neither adopted this housing, nor settled into it. The aim of this paper is to explore how user participation in design and construction process affects user satisfaction. As part of the study, a questionnaire was run (n=100) in a mass housing area with 168 units in Düzce, which was realized by the participation of the users after the 1999 Marmara earthquakes. The results of the questionnaire were evaluated on SPSS (Statistical Package for Social Sciences) using one sample t-test, Mann-Whitney U test and chi-square test. Results showed that, in terms of houses‘ exterior spaces and general characteristics, there is no significant difference between the residents who participated to design and construction process and who did not. As for psychological needs and quality of interior spaces, the degree of satisfaction of the users that participated in the design and construction process was found higher than the ones that did not participated. In general, the study revealed that not only were the users pleased to have been involved in the process, but they were also satisfied with their accommodation.

Keywords: Residential quality, user satisfaction, participatory design.

For full text:

http://www.az.itu.edu.tr/azvol07no1.htm
http://www.az.itu.edu.tr/azv7n1web/04onderkoseoglubilender0701.pdf

Saturday, June 19, 2010

Book Review

Book Review by Emine Koseoglu
Modern Turkish architecture: 1900–1980, by Renata Holod, Ahmet Evin and Suha Özkan, Ankara, Chamber of Architects of Turkey, 2005, 194 pp., 80 TL (Turkish Liras) for 2 volume boxed set (paperback), ISBN 975 395 872 4

Architecture in Turkey around 2000: issues in discourse and practice, by Tansel Korkmaz, Ankara, Chamber of Architects of Turkey, 2005, 175 pp., 80 TL (Turkish Liras) for 2 volume boxed set (paperback), ISBN 975 395 890 0

Planning Perspectives, Volume 25, Issue 3, pp.383-408, July 2010.


http://www.informaworld.com/smpp/content~db=all~content=a923172351~frm=titlelink

Saturday, June 12, 2010

Analysing the Concept of Legibility

article:
Analysing the Concept of Legibility
Authors: Emine Koseoglu, Deniz Erinsel Onder

YAPI, June 2010, Issue 343, pp.52-56.

Summary:
When the concept of spatial legibility is defined as an observation, seeing, understanding, analysis or evaluation, it becomes possible to speak of as many readings or methods as there are dimensions or directions in the space or urban space. Yet spatial legibility differs from the concept of reading. The concept of legibility occurs as one of the principles of urban design in literature on the subject.

Many researchers give a definition of legibility, and the principle source they cite is Kevin Lynch, who defines legibility as follows: "Legibility means the possibility of organising an environment within a noticeable and consistent texture." According to Lynch, the easier it is to form a mental image of an environment, the easier it is to read. Other researchers have defined ¬legibility as a concept that provides a meaning which helps to create and give direction to a mental map, and points to the characteristics of a large-scale environment. Reading an environment is a process that evolves with the obtaining of spatial information from the environment concerned, and by mentally processing that information using it in a way appropriate to its purpose. Two components play a part in the process of obtaining spatial information: the characteristics of the space and the characteristics of the observer. The observer's perception and understanding of the characteristics of a space occurs as a result of spatial-psychological processes that happen in the mind. These processes are influenced by the personal characteristics of the observer. At the same time legibility is influenced by spatial characteristics. Whether a space is legible depends on the plan layout in the second dimension and its complexity, and whether the architectural components in the third dimension are discernible.


Literature on the subject contains many concepts that define legible environments: simple, consistent, understandable, perceivable, organisable, etc. All these concepts point to characteristics deriving from the structure of the space. However, it is impossible to measure legibility by these concepts. For this reason the model discussed in this article uses two variables to devise a definition based on characteristics deriving from space: 1. the complexity of spatial layout and 2. the definability of sign elements. The complexity of spatial layout describes the two-dimensional information about a space, while the definability of sign elements describes the three-dimensional information about a space. These two variables are also the elements of spatial information used while finding direction.

Mekansal Okunabilirlik Kavramının Çözümlenmesi

makale:
Mekansal Okunabilirlik Kavramının Çözümlenmesi
Yazarlar: Emine Köseoğlu, Deniz Erinsel Önder
Yapı Dergisi, Haziran 2010, Sayı 343, s.52-56.



Mekanın okunabilirliği, okumak kavramından farklıdır. Okunabilirlik kavramı, literatürde, kentsel tasarım ilkelerinden biri olarak geçmektedir.

Saturday, May 22, 2010

KURTARABİLİRİSİNİZ / YOUCANRESCUE Sergi Posteri

4-21 Mayıs tarihleri arasında YTÜ Beşiktaş Kampüsünde gerçekleştirilen "Kurtarabilirsiniz" projesi sergi, konferans, atölye çalışmalarından oluşmaktadır. Proje'nin omurgasını oluşturan sergi, - Afet zararlarının artmasına neden olan tasarım ve planlama hatalarını ortaya koymayı, - Afet risklerinin azaltılması ve afet sonrasında iyileştirme çalışmalarında mimari tasarım ve kent planlama alanlarında gerçekleştirilen son bilimsel çalışmaları ve yaklaşımları ortaya koymayı, - Birleşmiş Milletler Uluslararası Arama Kurtarma Tavsiye Grubu (International Search and Rescue Advisory Group - INSARAG) listesinde bulunan; Amerika Birleşik Devletler, İspanya, İtalya, Hollanda, İzlanda, Türkiye Sivil Savunma ve GEA arama kurtarma ekiplerinin, özellikle insanlardan kaynaklanan hasarlar nedeniyle ortaya çıkan, acil durumlarda gerçekleştirdikleri kurtarma operasyonlara ilişkin tecrübelerini paylaşmayı hedeflemektedir.


Proje ekibi Yıldız Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi' öğretim üyelerinden Yard. Doç.Dr. Z.Gül Ünal, Yard. Doç.Dr. Nilgün Erkan, Yard. Doç.Dr. Tolga Akbulut, Arş. Gör. Meltem Vatan Kaptan ve GEA Arama Kurtarma Grubu'ndan GEA Koordinatör Umut Dinçşahin, GEA-SAR Takım Lideri Kadir Erkan, Cem Behar, Eda Ateş, İrem Sönmez, Yavuz Ünlü'den oluşmaktadır.


SERGİ

Tarih : 4 Mayıs 2010 Salı*Saat : 17.00 açılışYer : Yıldız Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Zemin Kat* Sergi 4-21 Mayıs 2010 tarihleri arasındadır.


Sergi Posteri: Deniz Erinsel Önder, Emine Köseoğlu, Ömer Bilen, Venhar Der
"Kullanıcı Memnuniyetinin Ölçülmesi: Düzce Beyciler Deprem Konutlarının Tasarım ve Yapım Aşamasında Kullanıcı Katılımı"
"Measuring User Satisfaction: User Participation in the Design and Construction of Beyciler After-Earthquake Houses in Düzce


Sunday, February 28, 2010

MEKANOKU: Mekan Okuma ve Tasarım Atölyesi - Fener Balat





YTÜ Mimarlık Bölümü Öğretim Üyeleri, Arş. Gör. Emine Köseoğlu, Doç. Dr. Deniz Erinsel Önder, Arş. Gör. Selin Yıldız ile YTÜ Şehir ve Bölge Planlama Bölümü lisans öğrencisi ve ŞBP Bölümü Öğrenci Temsilcisi Zeynep Sinem Konca tarafından yürütülen MEKANOKU: Mekân Okuma ve Tasarım Atölyesi – Fener Balat, Mimarlık ve Planlama öğrencilerinin mekâna bakışında, mekânı okuyuşunda ve algılayışındaki farklılıkları ve benzerlikleri Fener - Balat özelinde ortaya çıkarmayı amaçlamıştır.

YTÜ-ICUS (Uluslararası Kentsel Araştırmalar Merkezi) bünyesinde kurgulanan atölye, 19–21 Şubat 2010 tarihleri arasında gerçekleşti.

Atölyenin ilk gününde, 19 Şubat 2010 Cuma günü, YTÜ Mimarlık Fakültesi Alpay Aşkun Salonu’nda verilen seminerlere, Yıldız Teknik Üniversitesi başta olmak üzere, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Bahçeşehir Üniversitesi, Maltepe Üniversitesi gibi kurumlardan, yaklaşık 60 Mimarlık ve Planlama öğrencisi katıldı. Saat 15.00’te başlayan seminerler dizisinde, ilk olarak YTÜ Şehir ve Bölge Planlama Bölümü’nden Yrd. Doç. Dr. Nilgün Erkan, algılama, algılamayı etkileyen faktörler, Gestalt teorisi, zihinsel haritalar gibi konularla ilgili bir sunum yaptı. Ardından, YTÜ Mimarlık Bölümü’nden Arş. Gör. Selin Yıldız, kentsel imaj öğeleri, imaj haritaları, kent boşlukları ve mekânlarına ilişkin teorileri anlatan sunumuyla katkıda bulundu. Son olarak, YTÜ Mimarlık Bölümü’nden Arş. Gör. Emine Köseoğlu, işaret öğeleri, mekânı okumak ve mekânın okunabilirliği konularına ilişkin sunumunu gerçekleştirdi.

20 Şubat 2010 Cumartesi günü, yine çeşitli üniversitelerden yaklaşık 35 Mimarlık ve Planlama öğrencisi, sabah saatlerinde Fener-Balat’ta atölye yürütücüleri ile buluştular. Yürütücüler tarafından belirlenen rotada gözlemlerde bulunmak üzere, 1,5 saatliğine, ellerinde hiçbir yardımcı araç (harita, kâğıt, kalem) olmadan alana dağıldılar. 1,5 saatin sonunda, gözlemde bulundukları rotanın bilişsel haritasını bireysel olarak çizmek üzere buluşma noktasında toplandılar. Öğleden sonra, bu kez, ellerinde haritalar ve çizim araçlarıyla, yine gözlemde bulunmak ve gözlemde bulunurken, sınırları tam olarak belirtilmemiş olan alanın imaj haritasını çizmek üzere 2 saatliğine alana dağıldılar. 2 saatin sonunda çizilmiş olan imaj haritaları yürütücüler tarafından toplandı.

21 Şubat 2010 Pazar günü, saat 10.00’da, 19 Mimarlık ve Planlama öğrencisi ile YTÜ Mimarlık Fakültesi’nde buluşuldu. Öğrencilerden, yaklaşık 2 saat içinde, bireysel olarak, akıllarında kalmış olan olgu ve kavramlara odaklanmaları ve söz konusu olgu ve kavramları listelemeleri istendi. 2 saatin sonunda her bir öğrenci kişisel sunumunu yaptı ve sunduğu olgu ve kavramlar üzerine tartışmalar yapıldı. Sonrasında, öğrenciler her grupta 1 Planlama öğrencisi bulunacak şekilde 5 ayrı tasarım grubu oluşturdular ve öğleden sonra her grup seçtiği kavram ve olguları serbest teknikle işleyip, söz konusu kavram ve olguları, alan için potansiyellere ya da problemlere dönüştürüp tasarım önerileri gerçekleştirdiler. Saat 18.30’da her grup çalışmalarına ilişkin sunumunu gerçekleştirdi.


Bu atölye, öğrencilere, mekâna bakma ve okuma yolunda olası yöntemlerden birini sunarken, Planlama ve Mimarlık öğrencilerine, mekânı oluşturan olgu ve kavramları beraber yorumlama ve birlikte tasarım yapma olanağı sağlaması açısından verimli ve motive edici bir ortam oluşturmuştur.

Tasarım Grupları

Grup 1:A. Kevser İsmailoğlu
Başak Sökmen
Derya Üveysuna
Onur Emre Kaya

Grup 2:
H. Kübra Menderes
İrem Yılmaz
Pınar Gözek

Grup 3:Ebru Durmaz
Gamze Altın
Saadet Gündoğdu
Şeyma Kaçar

Grup 4:
Buse Erşakar
Demet Burçin Gezgin
Gözde Saygılı
Özge Öz

Grup 5:Duygu Yıldız
Hande Tan
Mihriban Toprak
Uğur Eren Yasak

Atölye: d[evrilen gerçeklik

kayıtdışı 03 // atölye: d[evrilen gerçeklik
08-13 Şubat 2010,
YTÜ Mimarlık Fakültesi, Beşiktaş, İstanbul.
---------------------------------

Atölye Yürütücüleri:
Emine Köseoğlu
Yüksek Mimar, Araştırma Görevlisi, Doktora öğrencisi. Araştırma alanları arasında, çevresel psikoloji, mekânsal okunabilirlik, kültür-mekân ilişkileri yer almaktadır.

Öze Uluengin
Yüksek Mimar (YTÜ), Araştırma Görevlisi (YTÜ), Doktora öğrencisi. Mimarlık kuramları, küreselleşme, dönüşüm ve kamusal mekân araştırma konuları arasındadır.

Katılımcılar:

Burcu Parlak
Dilara Sezgin
Emrah Üstdağ
Esra Koyun
Pınar Gözek
---------------------------------
Atölyenin içeriğiyle ilgili bilgi:

…Yolda gelirken bir çiçekçiye uğrayarak, ceketimin iliğine takmak üzere çok hoş bir kırmızı gül almıştım. Bunu çıkartarak ona uzattım. Gülü, sanki kendisine çiçek verilmiş bir kimse gibi değil de, kendisine bir bitki verilmiş botanikçi veya bir morfolog gibi eline aldı.

“Altı inç uzunluğunda, yeşil uzun bir bağlantısı ile birlikte, iç içe geçmiş kırmızı bir fon.” diye yorumladı.

“Evet, Dr. P. bunun ne olduğunu düşünüyorsunuz?” diye ona cesaret vererek sordum.

“Söylemesi zor.” dedi. Kafası karışmış görünüyordu. “Botanik cisimlerin basit simetrisinden uzak olmasına rağmen kendine ait üst düzeyde bir simetrisi olabilir… Bunun bir bitki türü veya bir çiçek olabileceğini düşünüyorum.”

“Olabilir mi?” diye sormaya devam ettim.

“Olabilir.” diye yanıtladı.

“Koklayın bir bakalım,” deyince, sanki ondan üst düzeyde bir simetriyi koklamasını istemişim gibi şaşkın şaşkın baktı ama dediğimi yaptı ve aniden hayata döndü.“Çok güzel gül tomurcuğu ve mükemmel bir koku.”...

Oliver Sacks, 2007, Karısını Şapka Sanan Adam, YKY, İstanbul, s.31-32.

Sacks, Dr. P.’deki nörolojik rahatsızlığa teşhisini ‛soyut tavır’ olarak koyuyor. “Ondaki anlamsız soyut tavır, kimlik ve kimlikle ilgili özelliklerin algılanmasına ve muhakeme edebilme yeteneğini kullanmasına engel oluyordu. Anlamsızdı diyorum çünkü bu tavır, herhangi bir duygusu ile bağlantılı değildi.”

Görme, aslında gözümüzle algılama anlamına gelir. Gözün yapısal işlevini anlatan klasik anlamından çok daha fazlasını içerir. Çünkü algılama, salt duyusal bir beden işlevinden çok daha fazlası olan ve muhakeme ile yoruma dayanan kişisel / farkındalıksal bir davranışa işaret eder. O yüzden ‘görme’ denilen şey, asla ‘soyut tavır’a eşit değildir. Soyut tavır, nesnelerin ilişkisel / kişisel olmayan analitik betimlemesidir. Biz dünyaya böyle bakmayız. Bu nedenle, şunu rahatlıkla iddia edebiliriz: Dünya bizim düşündüğümüz kadar net bir yer değil.

Çevreyi görsel olarak algılayışımızda özduyum (Sacks, 2007, s.60) hâkimdir. Özel bir çaba sarf etmediğimiz, bir zorunluluktan / gereklilikten dolayı dikkat kesilmediğimiz sürece, çevremizdeki sahneler birer belirsizlik / sis bulutu içinde akar giderler. Gerçeklik hissini veren çevrenin net olması değildir o yüzden. Çevre/dünya, bizim yaşadığımız şekliyle kimi zaman, tam bir bulanıklık, siliklik, belirsizlik kümesidir ve kirli, karanlık, sönük, silik, seçilmeye çalışılan imgeler / nesneler zincirinden oluşur. Sınırları, hatları yoktur nesnelerin ya da parçaların… Birbiri içine geçmişlerdir; ilişkiseldirler, dokusaldırlar, geçişseldirler… Bir parmağın bir yüzey üzerinde dolanıp yüzeyi tanımaya çalışması gibi, göz usulca kayar imge üzerinde… Ancak hiçbir zaman detaylar çok iyi ayırt edilemez. Tıpkı dokunarak tanımaya çalışan bir el gibi.

Çevreye ilişkin imgeler, detaylar yok edilerek, belirsizleştirilerek, silikleştirilerek vb., ilişkilerin ortaya çıkarıldığı, kişiselleştirildiği; böylece görme duyusuna değil, görme algısına, görme algısının gözle dokunarak ulaşılabildiği bir noktaya taşınabilir mi? Sonunda, imgeler, üreten öznenin yüklediği ‘tek anlam’ı yansıtan şeyler olmak yerine; her deneyimle beraber yeniden üretilen / oluşturulan ve çoğaltılan nesnelere dönüşebilir mi? Görerek dokunabileceğimiz imgeleri nasıl üretiriz?